قطره

آهای تو که این همه دوری از من

سلام

از دقت نظرت ممنون

اول اینکه تو وبلاگت نظر دادم راجه به آف هایی که گذاشتی و نقدی که داشتی در مورد شعری که گذاشتم

دوم اینکه هیچ گزینه دومی وجود نداره. سرکاری بود.

اینم از سهمیه امروز عاشقی ما:

نوش جان

از دریا پرسیدم:که این امواج دیوانه ی تو از کرانه ها چه میخواهند؟

چرا اینان پریشان و در به در سر بر کرانه های از همه جا بی خبر می زنند؟

دریا در مفابل سوالم گریست! امواج هم گریستند…

آن وقت دریا گفت: که طعمه ی مرگ تنها آدمها نیستند امواج هم مانند آدمها می میرند و

 این امواج زنده هستند که لاشه ی امواج مرده را شیون کنان به گورستان سواحل

 خاموش می سپارند!